الهی آن خواهم که هیچ نخواهم
بر او نمرده به فتوای من
نماز کنید سه شنبه 26/2/91 یک پیامک، چنگ می زند به قلبم "نشریه صبح فردا، وابسته به انجمن اسلامی دانشکده علوم
اجتماعی در مقاله خود از خواننده هتاک به ساحت امام هادی(علیه السلام) دفاع
کرد." با انبوهی از سوال، در آستانه در فرو می ریزم. وزوز کشنده کلمات ... نگاه پرسشگر دیوارها ...سکوت هیاهوها ...و
بغض، ...که در تمامی اشیاء پراکنده است. ای چشم! خون ببار تا حجاب از تو بردارند ... تیر نگاه نامحرمی ... قلب فرزند زهرا(سلام الله علیها) را
نشانه رفته ... قلم، تاب ندارد ... امروز اشک سخن می گوید ... حال گویاتر
است از قال. چشم های اشکبار، ترجمان دل های داغ دار و بی قرار است ... بقیع همچنان مظلوم است و سامرا مظلوم تر ... آری ... فرق مولای عدالت بار دیگر چاک خورد چند روزیست که از غربت
باغ علف هرزه صنوبر شده است ... آهای قبیله به کدام قبله نماز می خوانید؟! مگر آن سیاهی ها که بر سر کرده اید یادگار مادرم زهرا(سلام
الله علیها) نیست؟! آهای بنی فتنه! این بار شترانتان را تجهیز کدام جمل کرده
اید؟! آهای قوم حرمت شکن! ببینید سوز دل مادرم زهرا(سلام الله
علیها) را بر گونه های دختر دانشجویی که شاید حجابش کامل نباشد اما مرامش از
دختران چادر به سر قبیله کامل تر است. نامردمان مرد نمای قوم هتاک! ببینید داغ جگر فرزند علی(علیه
السلام) را بر چهره داغ دار فرزندان سید علی ... چه کردید با این دل ها ؟! توهین به ارباب سابقه نداشت ... نه ... داشت! هنوز بیرق های سوخته ارباب را می توان بر دیواره های شهر
دید عاشورایی که ولنتاین اعضای قبیله تان بود ... حسین (علیه
السلام) با یک جبهه جنگید، علی (علیه السلام) با دو جبهه و سید علی با چهار جبهه ؛
اما باکی نیست. آیات القرمزی به خانه باز نمی گردد. خانه جوانان بحرین لولو است و جشنشان را در پاستور می
گیرند. اما شما در فیس بوک جشن بگیرید و شب را در استودیوی BBC بخوابید و با پپسی؛ آروغ روشنفکری
بزنید و "صبح فردا" را به روز کنید. اما جوانان مصر بدون اینترنت هم در التحریر جمع می شوند ...
؛ همچنان که غزه و لبنان ... و مانند مقتدایشان، بوسه بر دستان مقتدای ما می زنند. و ما با گریه هایمان بر امام نقی(علیه السلام) خنده را بر قبیله
تان حرام می کنیم و تیغ رویارو می زنیم و بدانید پشیمان می شوید و گریه خواهید کرد، روزی که خیلی دیر شده
است. آهای بنی فتنه! این بار هم حماقت کردید، برای چندمین بار، اما
فرزندان عاشورایی علی(علیه السلام) این بار رافت ندارند؛ ما از مولایمان برای این
روزها غیرتش را به ارث برده ایم. آهای بچه مذهبی با غیرت کارگزاران جمل؛ از نام علی هم می هراسند ابن ملجم، این بار قلب علی را شکافت؛ و قصاص این بار در کف
فرزندان سید علی است. تیز باید کرد دگربار ذوالفقار را، اینان دنبال تکرار کوفه
اند، مسببان عاشورای 88، دلمان را دوباره داغدار سامرا کردند. دیروز خصم حرمش را ویران کرد، امروز تفاله های خصم حریمش
را. اما اینجا ایران است و آن سر بریده که افتاده در کربلای
سامرا، سر بریده ماست، آن بالا خدایی هست، و سامری باز سر بر آورده. دیروز روبروی پیامبر ایستاد و امروز روبروی معصوم و فردا
... نه دیگر بس است. فرزندان خامنه ای دل موعود را شاد خواهند کرد و سامرا می
ماند در جایش و ساخته می شود زیباتر از قبل و آن چه پوچ ابن پوچ است بنی فتنه است
که اراده خدا را به بازی گرفت. و امروز تهران، کنعان است و سامری روبروی سامرا ایستاده...
تمام قد. عذر خواهی با منت و با اگر و شاید این قوم، توبه گرگ است. و در آخر این دردنامه، خطابم با دوستان مسلمان انجمن اسلامی
است که اگر همچنان به پسوند نام انجمنتان پایبندید ، در گوش هتاکان بزنید، چرا رگ
غیرتتان ورم نکرده؟! چرا صدایتان را نمی شنویم؟! سریع دامان خود را از این لکه ننگ
پاک کنید و الا غیرت این مسلمانان لکه و دامن را با هم دور خواهد انداخت. صبر پیشه ماست که اگر نبود، تا الان جایی برای جولان دادن و اهانت های این
چنینی برایتان باقی نمی گذاشتیم. در این مدت هر چه از دست و دهانتان بر می آمد
اسلام را به سخره گرفتید و قصد داشتید "صبح فردا" با آتش بروید خانه
علی(علیه السلام) اما دیگر صبحی برای فردایتان نمی گذاریم. اردیبهشت، جهنم این قوم بود و این تازه آغاز راه است. یا علی بن محمد
دانشگاه امام صادق(علیه السلام)
مردم شناسی
دانشگاه تهران
در دایره قسمت
ما نقطه تسلیمیم
لطف آنچه تو اندیشی
حکم آنچه تو فرمایی